SON YOLCULUK

Son yolculuğunda tırmandılar dağlara,

 Bir matara içinde kalan birkaç damla suyla yürünülen yolların ortasında açan her çiçeği bir renge boyadılar,

Meşalesi alınan her güzelin güzelliği dillere düşerken, vazgeçilen her şey bir bavula toplandı,

İstasyonların ağırlayamadığı her trenin içinde asi bir yolcu vardı, vedası olmayanların terk etmesine izin verilmeyen her durağa bir kadının ismi verildi

Ütopik isteklerin ağırlanmadığı kervansaraylarda, yorgun aşçıların lezzeti soruldu

Konu komşu ne der diye kan kusanlara kızılcık şerbeti içirildi

Bileklerinde takati bulamayanlar son bir hamleyle fırlattı ,oku yaydan sormak için

Kirlenmiş sularda yıkanan her çocuk geçmişle yaşadı, keneler doğayı işgal ederken, toprak her tenden şikayetçi oldu

Aslına dönülen her yolculuğun sonunda zincirlere kanatlar takıldı

Uzaklardan gelen seslere kapılan kulaklar bir daha yakını dinlemedi

Malayani sözcüklere itimat edenler, aynı horizonda dönüp durdu

Susamanın güzelliğine varmış her ağızdan yorgunluğu soruldu

Siyah örtüyle açılan her kadının güzelliği gözleri kamaştırdı

Suskunluğunu seslerin böldüğü ,  alimler konuştu

Atıl kalmışların fotoğrafları çekilirken kenarda kalmışlar ortaya poz verdi

Sıralarda çürüyen dirsekler keselenirken, bir harf daha düştü

Kaleler kölelerden sorulurken mutlak sıfatlardan ayrıldı faniler

Ne ara gezmiştir bilinmez ,cümlenin ortasında azizler

Geleceğe bir imza bırakır sessizler ,seyahat eder valizsiz sürücüler

Çatırdayan yuvaların gözlerine siyahtan rastık çeker şeytanlar

Yuva arar yolun orta yerinde doğum yapmış yavru kediler

Yoğurdu üfleyerek yiyenler yine yanıldılar

Doğruları söyler , meyhanesiz sarhoş olanlar

Adaletin olmadığı binalarda silinmiştir yasalar

Takar yakasına beyaz gülü beyaz yakalar

Duyulur davullardan hikayesi bilinmeyen tokmaklar, dünü siler yorgun hafızalar